Czcionka:

A+A-

Kontrast:

Zabawy dla dzieci

Zabawy dla dzieci

Toczenie baloników

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dzieci maja możliwość poruszania balonikiem powoli i w sposób kontrolowany.

Pomoce – dla każdego dziecka nadmucha ny balonikiem.

Uczestnicy – Od 4 lat

Przebieg zabawy – Dzisiaj pobawimy się balonikami. Chciałabym , żebyście mi pokazali, jak jak cichutko i delikatnie umiecie je toczyć. Balonik, który dostaniecie jest czarodziejskim balonikiem, który potrafi mówić. Gdy będziecie nim poruszać zbyt gwałtownie, Zapiszczy i powie: „To było za mocno”. Gdy będziecie nim poruszać delikatnie, będzie cieszył się bardzo z waszego łagodnego dotyku i powie wam: „Bardzo mi się to podoba”.

Teraz weźcie swój balonik i toczcie go po swoim ciele łagodnie i miękko. Toczcie balonik po swoich nogach, rękach, po szyi i po twarzy.

Usiądźcie na podłodze. Zdejmijcie buty. Toczcie balonik po swoich stopach.

Teraz połóżcie się na podłodze. Jak możecie teraz toczyć balon? Po brzuchu? Czy potraficie go toczyć także po plecach?

A może macie własny pomysł na delikatne toczenie balonika?

Gorący kartofelek

Jest to zabawa która pozwala dzieciom poznać swoje pechowe i szczęśliwe chwile. Jednocześnie pokazuje, jak łatwo pomóc komuś, kogo właśnie dotknął pech.

Pomoce – ziemniak

Uczestnicy – Od 3 lat.

Przebieg zabawy: Usiądźcie na podłodze, tworząc koło. „Podczas zabawy potrzebny będzi nam ziemniak. Wyobraźcie sobie ,że kartofelek jest bardzo gorący. Dlatego musicie go podawać z rąk do rąk. Jednak u któregoś dziecka zatrzyma się, i wówczas dziecko to poparzy sobie  na niby ręce. A jak do tego dojdzie? Otóż jedno z was będzie „stoperem”, które siedzi poza kołem, odwrócone do niego plecami i co jakiś czas woła „|Stop”. Jak usłyszycie „stop” dziecko, do którego właśnie dotarł gorący kartofelek, musi go zatrzymać.

Ten, kto zatrzyma gorący kartofelek, ma pecha. Ale na szczęście możemy go pocieszyć. Sąsiedzi dziecka trzymającego gorący kartofelek, kładą swoje ręce na jego ramionach i kołyszą delikatnie w przód i w tył, aż dziecko trzymające ziemniak krzyknie „Dalej”. Wtedy ziemniak powędruje znów od  dziecka do dziecka. Proszę zatroszczyć się o to, aby role stopera odgrywały różne osoby.

Lekki i ciężki

Jest to pobudzająca wyobraźnię zabawa, podczas której nawet bardzo małe dzieci mogą „dźwigać|” przedmioty ważące kilka ton używając do tego swojej wyobraźni.

Uczestnicy – Od 3 lat.

Przebieg zabawy – Chciałabym pokazać wam zabawę, podczas której każdy będzie mógł czarować. Przebiega ona tak: Wyobraźcie sobie, że pod waszymi stopami jest suchy, delikatny piasek. Podnieście teraz z ziemi maleńkie ziarnko piasku i trzymajcie je wysoko w górze. Robicie to doskonale.

Wyobraźcie sobie teraz, że stoicie na miękkim zielonym mchu w lesie. Jakiś ptak zgubił małe piórko. Schylcie się i podnieście je ostrożnie w górę. Poruszajcie piórkiem powoli przed sobą w tę i z powrotem, aby powietrze wprawiło je w delikatny ruch. Gdy przejdę za chwilę, każde dziecko pokaże mi, jak puszcza małe piórko i dmucha na nie.

Teraz możecie sami zadecydować, co chcecie podnieść. Być może jest to coś lekkiego, do czego potrzebujecie dwóch palców. Podnieście to ostrożnie z podłogi i trzymajcie na wysokości swojej klatki piersiowej. Każdy szepnie mi do ucha, co trzyma przed sobą. Teraz to co podniosłyście, możecie znów położyć na podłodze.

Zastanówcie się, co ciężkiego chciałybyście podnieść. Tym razem będziecie potrzebować obu rąk. Aby tego dokonać, musicie naprężyć wszystkie swoje mięśnie nóg, brzucha i rąk. Być może wymyślicie coś tak dużego, że będziecie potrzebować pomocy innych dzieci. Jeśli już wiecie, co chcecie podnieść, pokażcie mi jaką trudność wam to sprawia, i noście to po sali. Ja podejdę i zgadnę, co nosicie..

 

Dzwonek

Bawiąc się w „Dzwonek” dzieci dokładnie kontrolują ruch swojej dłoni.

Pomoce – Dzwonek.

Uczestnicy - Od 4 lat.

Przebieg zabawy – Usiądźcie wygodnie. Za chwilę wypróbujemy zabawę, podczas której nasze ręce muszą zachowywać bardzo cicho. Podam jednemu dziecku dzwonek, który trzeba zanieść do jakiegoś innego dziecka lub dorosłego, trzymając je w jednej ręce, tak jednak, aby dzwonek nie wydał żadnego dźwięku. Gdy dziecko już dojdzie może zdzwonić dzwonkiem i przekazać go następnemu graczowi. Oczywiście może zdarzyć się, że dzwonek wyda jakiś dźwięk, wtedy zatrzymajcie się na chwilę i poczekajcie aż umilknie. Jeśli jest dość czasu, każde dziecko będzie mogło przejść dwa razy, za drugim powinno ono nieść dzwonek w drugiej ręce.


Hula – hoop

Ruchy obrotowe wymagają dużej zwinności i szybkości reakcji. Dlatego zabawa ta jest przeznaczona dla dzieci starszych. Wprowadza ona nastrój koncentracji i spokoju, a także podkreśla przynależność do grupy.

Pomoce – Koło hula -hoop

Uczestnicy  - od 6 lat.

Przebieg zabawy – Chciałabym zaprosić was do zabawy, która jest popularna w Chinach. Potrzebujemy do niej kółka hula-hoop. Pierwsze dziecko stawia koło prosto na podłodze i łapie je pośrodku. Kręci nim mocno, aby zaczęło ono obracać w miejscu. Potem dziecko siada, a gdy koło kręci się w, może kolejna osoba podejść i nadać mu prędkość. Ciekawa jestem, jak długo utrzymacie koło w ruchu, zanim się przewróci. Jeśli ta wersja zabawy jest za trudna, możecie obracać kołem samodzielnie licząc czas szybkiego kręcenia się hula hoop.


Transport wody

Transportując wodę dzieci ćwiczą trudna dla nich czynność tj. ruch obrotowy i uchylny dłoni przy wylewaniu płynu. Zabawę wypróbować można po raz pierwszy w ciepły dzień na powietrzu. Proszę powtarzać ją co jakiś czas, aby dzieci zauważyły, jak wzrasta ich sprawność.

Pomoce - dwa wiadra, papierowy kubek dla każdego dziecka.

Uczestnicy – Od 5 lat.

Przebieg zabawy -  Wyobraźcie sobie, że jesteśmy drużyna strażacką. Mamy ugasić pożar, który wybuchł w środku lasu, gdzie nie może dojechać wóz strażacki. Tam gdzie jest ogień postawie puste wiadro, a tam gdzie źródło wody, postawię wiadro napełnione wodą. Każdy strażak dostanie pusty kubek, a cała drużyna ustawi się między dwoma wiadrami. (Zaproście do pomocy rodzeństwo lub dorosłe osoby). Dziecko, które stoi przy wodzie , napełnia nią swój kubek i wlewa do kubka następnego dziecka.

I tak woda wędruje z kubka do kubka, az ostanie dziecko lub dorosły wleje ją do pustego wiadra. Teraz wszyscy zajmijcie swoje miejsca.. Kiedy zawołam „start” rozpoczniecie transport wody. Spojrzę na zegarek i powiem wam potem , ile czasu potrzebowaliście na opróżnienie wiadra.

opracowała Barbara Szastok na podstawie książki Klausa W. Vopela „Witajcie ręce”


Zrywanie jabłuszka

Dzieci ćwiczą elongację czyli wyciąganie się w pozycji pionowej i sięganie do góry. Ta kombinacja ruchowa jest trudna dla młodszych dzieci, ponieważ przeżywają one chwile niepewności, gdy punkt ciężkości ich ciała wędruje do góry.

Pomoce – Gąbka

Uczestnicy – Od lat 3 lat.

Przebieg zabawy – Ustawcie się w rzędzie - jeden za drugim. Chciałaby, żebyście pokazali mi jak potraficie sięgnąć wysoko ręką do góry. Teraz podniosę gąbkę, a wy kolejno będziecie podchodzić do mnie i sięgać rękę wysoko aby zerwać jabłko z drzewa. Podniosę rękę z gąbką tak wysoko, aby każde z was mógł dotknąć jabłuszko.

Następnie zrobimy zmianę ręki, ja przełożę gąbkę do drugiej ręki, a wy będziecie je dotykać również drugą ręką.

Teraz weźmiecie rozbieg, staniecie dalej, i po kolei będziecie podbiegać i zbijać gąbkę – jabłuszko. Gdy dzieci dwa razy wykonają  wyskok z jednej strony czas na zmianę rąk.


Kolorowe samoloty

Zabawa daje dzieciom możliwość rozciągnięcia swojego ciała i skoordynowanego poruszania rękami nad głową. Wszystkie dzieci potrzebują pomocy prowadzącego podczas rozpoczęcia lotu, aby „samoloty” mogły dobrze wystartować.

Pomoce – Dla każdego dziecka chusta.

Uczestnicy – Od 5 lat.

Przebieg zabawy – Chciałaby zaprosić was do zabawy, podczas której będziecie samolotami. Ja pomogą każdemu dziecku przy starcie. Dziecko powinno złapać dwa rogi palcami i wyciągnąć ręce wysoko ponad głowę. Ma ono stanąć na czubkach palców. Prowadzący ustawia się za wybranym dzieckiem, chwyta za pozostałe rogi i pociąga chustę trochę do siebie, tak by powstał nad nimi płaski dach.

Teraz, gdy zawołam „Gotowi start” zaczniesz biec dookoła pokoju, a ja puszczę wtedy swoją chustę. Wszyscy będziemy obserwować, jak samolot leci po sali. Gdy wrócisz , możesz przy nas wylądować, powoli opuścić ręce, a potem usiąść na podłodze. Doskonale, kolej na następne dziecko...

Opracowała Barbara Szastok na podstawie książki Klausa W. Vopela „Witajcie ręce”.

Data dodania: 2020-04-28 19:16:02
Data edycji: 2020-05-01 12:08:38
Ilość wyświetleń: 236
godło Polski - link do strony głównej
Kontakt

40-203 Katowice

Al. Roździeńskiego 88

Bądź z nami
Aktualności i informacje
Biuletynu Informacji Publicznej
Logo Facebook
Facebook